Wat kost een laadpaal voor een vrachtwagen?

Eén laadpaal voor een vrachtwagen kost lang niet zoveel als de aansluiting eronder. De lader zelf is vaak de kleinste van drie posten die los van elkaar worden geoffreerd en samen je business case maken of breken: de netaansluiting, de laders en het civiele werk. Dit artikel zet de bandbreedtes op een rij — voor één laadpaal én voor een heel laadplein met meerdere laadpalen voor e-trucks — en laat zien hoe ze doorwerken in je prijs per kWh.

Kort antwoord

Een AC-laadpunt van 11 tot 22 kW kost € 1.500 tot € 3.500. Een DC-snellader van 50 tot 150 kW kost € 15.000 tot € 60.000 of meer — reken met € 300 tot € 550 per geïnstalleerde kW. Maar dat is alleen het apparaat. De netaansluiting eronder loopt van € 5.000 voor een verzwaring tot € 330.000 voor een nieuwe middenspanningsaansluiting, en daar komt het civiele werk nog bij. Wat dat alles op je kostprijs per kWh legt, hangt minder af van de investering dan van de bezetting: hoeveel kWh je er jaarlijks doorheen jaagt.

Post 1 — de netaansluiting

Dit is de post met de grootste spreiding én de langste doorlooptijd. Bepalend is het gelijktijdige vermogen dat je nodig hebt, niet het aantal trucks.

Daar bovenop komen de jaarlijkse netbeheerkosten: transportkosten, een capaciteitstarief op je gecontracteerd vermogen en periodieke aansluitvergoeding. Die jaarlijkse post wordt in offertetrajecten stelselmatig onderschat, terwijl hij over een looptijd van tien jaar vaak zwaarder weegt dan de eenmalige aanleg.

Let op het verschil tussen gecontracteerd en gerealiseerd vermogen. Je betaalt capaciteitstarief over wat je contracteert, ook als je het niet gebruikt. Te ruim contracteren "voor later" is een van de duurste gewoontes in laadpleinprojecten.

Post 2 — de laders

Voor laders is de vuistregel eenvoudiger: reken per geïnstalleerde kW.

Een laadplein met tien DC-laders van 50 kW komt met die vuistregel op grofweg € 150.000 tot € 275.000 aan laders alleen. Megawatt-laden (MCS) zit daar nog ruim boven en is voorlopig vooral relevant voor publieke corridorlocaties, niet voor depotladen.

Post 3 — het civiele werk

De post die in eerste offertes het vaakst ontbreekt: fundering, opstelplaatsen, bekabeling en trekwerk, kabelgoten, verlichting, bescherming tegen aanrijding, en soms verplaatsing van bestaande infrastructuur. Op een bestaand terrein met beperkte ruimte kan dit oplopen tot een substantieel deel van de totale investering. Laat het expliciet apart begroten en vraag naar de aannames over grondwerk.

Als de netbeheerder geen capaciteit heeft

In grote delen van Nederland is het net vol en is een zwaardere aansluiting niet zomaar leverbaar. "Nee" van de netbeheerder is dan geen eindpunt maar een startpunt. De routes die in de praktijk werken:

• Non-firm ATO of tijdsgebonden transportrecht. Je krijgt capaciteit onder de voorwaarde dat je op piekmomenten terugregelt. Voor depotladen is dat vaak goed te doen: trucks staan 's nachts stil en dat is precies wanneer het net ruimte heeft.
• Bufferbatterij achter de meter. Je laadt de batterij langzaam over de dag en levert het piekvermogen aan de trucks. Je koopt daarmee vermogen in plaats van aansluiting — en de batterij kan daarnaast op de onbalans- of dagmarkt bijverdienen.
• Load balancing en slim laden. Softwarematig vermogen verdelen over de laadpunten en trucks. Verlaagt het gelijktijdige vermogen zonder dat je iets aan de aansluiting verandert. De goedkoopste maatregel, en meestal de eerste stap.
• Cable pooling. Aansluiting delen met een buurbedrijf of een zonnepark met een complementair profiel.
• Eigen opwek op locatie. Zon op het dak verlaagt de netafname overdag en telt bovendien dubbel mee in de ERE-verwaarding.

Welke route past, volgt uit je laadvenster en je gelijktijdigheid. Een vloot die tussen 22:00 en 05:00 laadt heeft heel andere opties dan een vloot die tussen ritten door moet bijladen.

Subsidie op de infrastructuur

De AanZET-subsidie gaat uitsluitend over het voertuig — de laadinfrastructuur valt er buiten. Daarvoor zijn SPRILA en SPULA de aangewezen regelingen, en daarnaast is de Energie-investeringsaftrek (EIA) op laadinfrastructuur vaak van toepassing. Reken die mee in je investeringsbegroting; ze zijn geen randverschijnsel.

Volgorde die geld bespaart

1. Begin bij het laadprofiel, niet bij de laders. Hoeveel kWh per truck per nacht, in welk venster, met welke gelijktijdigheid? Dat bepaalt het benodigde vermogen — en dus alles daarna.
2. Vraag de netbeheerder vroeg om capaciteit. Doorlooptijden zijn lang; dit is bijna altijd het kritieke pad.
3. Kies het aansluitvermogen zo krap als verantwoord en vang pieken op met load balancing of een buffer.
4. Faseer. Leg de kabels en fundering in één keer aan voor de eindsituatie, maar plaats laders mee met de vloot.
5. Reken de kostprijs per kWh door vóór je tekent — inclusief netbeheer, energiebelasting en ERE.

Bedragen in dit artikel zijn indicatieve marktbandbreedtes, stand augustus 2026, gebaseerd op openbare bronnen waaronder de Nationale Agenda Laadinfrastructuur en marktpartijen. Prijzen verschillen sterk per locatie, netbeheerder en terreinsituatie. Gebruik ze om een orde van grootte te bepalen, niet om te begroten.

Veelgestelde vragen